Karamut je domaća, stara, autohtona sorta kruške koja je rasprostranjena širom Republike Srpske i Bosne i Hercegovine. Ovde se gaji od davnina, u seoskim domaćinstvima, poljima i imanjima. Pretpostavlja se da poreklo vodi sa područja Kavkaskog basena i da je u naše krajeve došla sa osmanlijskim širenjem i osvajanjem prema Evropi. U zavisnosti od lokaliteta i agrobioloških i mikroklimatskih uslova, ova kruška se razlikuje u pojedinim biološkim i organoleptičkim karakteristikama. Ponegde ima i drugačije lokalne nazive kao što je Beli Karamut koji se odlikuje nešto krupnijim plodom. U nekim mestima se naziva i Crnica i ima sitniji plod, a na području opštine Tuzla ovu krušku zovu i Tuzlanka.
Dozreva za berbu trećoj dekadi septembra, ali vreme zrenja može da bude do 10 dana pre ili kasnije, u zavisnosti od klimatskih uslova koji preovladavaju u datoj sezoni. Karamut se karakteriše specifičnim zrenjem ploda. Fiziološka zrelost i potpuna sinteza šećera postignuta je kada meso ploda potpuno omekani i dobije karakterističnu smeđe – crnu boju, kako narod kaže, „kada ugnjili“. Takvi plodovi sami opadaju sa stabla i obično ovu krušku uzgajivači kupe sa zemlje. Karamut je jedna od najboljih domaćih krušaka za preradu i od nje se najčešće prave rakija, kompot, slatko i džem. Rakija od ove kruške je vrhunskog kvaliteta te se u poslednje vreme govori o brendiranju ovog nacionalnog proizvoda.
Kruška Karamut nije pogodna za gajenje u intenzivnom voćarskom sklopu, jer ne reaguje povoljno na pomotehničke tretmane, slabije daje rod i sklona je jakom bujanju i grananju. Ona se uglavnom gaji u formi velikih višegodišnjih stabala, krupne krošnje, koja treba pustiti da se sama formiraju i kao takva daju obilan i najkvalitetniji rod.
