STEPSKE GLJIVE GUBE SVOJ PRIRODNI DOM
Stepski pašnjaci su prirodni travnati ekosistemi koji se odlikuju specifičnom florom i faunom prilagođenom sušnijim uslovima. U Srbiji su ovi predeli ugroženi zbog preoravanja i zarastanja ali služe kao dom za strogo zaštićene i retke vrste biljaka, životinja i gljiva. Takvim biljnim vrstama pripadaju i stepske gljive kojima posvećujemo ovaj tekst.
Značajni lokaliteti stepskih pašnjaka u Srbiji su na Fruškoj gori (Čortanovci, Neradin, Šuljam, Sviloš…), zatim na Zasavici, Deliblatskoj peščari, Okanj bari i drugim mestima. Stepski pašnjaci su veoma ugroženi ekosistemi i nestaju usled zamiranja tradicionalnog stočarstva, širenja poljoprivrede i nekontrolisanih građevinskih radova.
Gljive koje rastu u ekosistemima stepskih pašnjaka su prilagođene na surove vremenske uslove: dugotrajne periode bez kiše, hladnije zime i ekstremna izloženost suši. Stepske gljive koje se mogu pronaći u Srbiji su:
Koje su i sve o njihovim karakteristikama možete pročtati ukoliko se pretplatite na e-izdanje Dobrog jutra.
