Leucopaxillus, kod nas je odomaćen naziv debeljače, su rod gljiva iz familije Tricholomataceae koji se u svetskim okvirima sastoji od petnaestak vrsta rasprostranjenih po svim kontinentima osim Antartika. U pitanju su, uglavnom, krupne, mesnate gljive koje plodonose u velikim grupama i često u vilinskim krugovima. Nisu zabeležene otrovne vrste u okviru ovog roda, ali se ni ne koriste često u ishrani zbog svog jakog mirisa.
Osnovne karakteristike ovog roda po kojima se razlikuju od ostalih gljiva su:
– plodna tela su krupna i mesnata,
– spore su bele do krem boje,
– pretežno su saprotrofne vrste,
– obod šešira im je često u mladosti podvijen dok se u zrelijim fazama ispravi ili ostane nagužvan po rubu,
– nedostatak parcijalnog i opšteg vela (prsten, volva, krpice,…),
– meso je čvrsto i puno,
– listići su im beli do žućkasti,
– listići su spojeni sa drškom ili se blago spuštaju,
– miris podseća na brašno, a pojedine vrste su veoma gorke.
Debeljače plodonose većinom tokom letnjih i jesenjih meseci po šumama, šumskim proplancima, livadama, pašnjacima i parkovima. Saprotrofne su vrste što znači da su veoma korisni razlagači otpadne materije. Za pojedine vrste je utvrđeno da stupaju u ektomikorizalne (mutualističke) odnose sa nekim višim biljkama. Pojedine vrste iz ovog roda u sebi sadrže antibiotike što im pomaže da duže održe svoja plodna tela i spreče raspadanje.
Foto: Stevan Baluban i sa interneta
