Poljoprivredna stručna služba Šabac i Savez živinara Srbije, u saradnji sa Ministarstvom poljoprivrede, pokrenuli su projekat očuvanja autohtonih rasa koka. Jedna od njih je banatski gološijan, koja ne zahteva posebne uslove za gajenje, a ukoliko je umatiči, proizvođač ima pravo i na državne podsticaje namenjene očuvanju genetičkih resursa.
Nije svako golovrato pile banatski gološijan, kaže odgajivač Zoran Demić iz Kikinde, koji ima matično jato. To je krupna, izrazito mesnata domaća živina, otporna na bolesti, visoke i niske temperature. Koka može da snese i 160 jaja godišnje. Nastala je ukrštanjem erdeljskog gološijana i domaće živine.
„Erdeljski gološijan je jedno, koji se razlikuje od banatskog samo po pufnici, koju erdeljski nema, a banatski ima. Danas, na primer, u Francuskoj imate velike farme fri renč, koje gaje banatskog gološijana kao francuskog gološijana, za meso“, objašnjava Demić, odgajivač banatskog gološijana.
Da bi promovisao banatskog gološijana, Demić je osnovao i farmu u selu Braljine u opštini Ražanj.
Ova rasa je nastala u okolini Kikinde ili u Mokrinu, gde se i danas na neiskorišćenim prostorima na kraju sela gaji živina, što posebno prija banatskom gološijanu.
„Pojavile su se i te komercijalne varijante da su bili zainteresovani čak i restorani da kupuju tu domaću živinu, a i jaja koja su otprilike dva puta skuplja od onih standardnih“, priča Goran Dumitrov iz Mokrina.
Uz banatskog gološijana, Savez živinara Srbije i Poljoprivredna stručna služba Šabac pokrenuli su akciju očuvanja i somborske kaporke i sandžačkog pevača.
„Mi smo kroz projekat zamislili da u Republici Srbiji podelimo 33.000 pilića starosti od sedam do 14 dana, koji će obavezno biti vakcinisani, na nekih 250 do 300 poljoprivrednih proizvođača“, precizirao je Zoran Beljić iz šabačke Poljoprivredne stručne službe.
Prijave mogu podneti registrovana poljoprivredna gazdinstva, koja će najmanje dve godine razvijati ovu rasu i, ukoliko žele, nakon toga mogu da ih umatiče.
Izvor: RTS
Foto: Freeimages
