Proizvodnja ekstrakta aloje vera (Aloë vera) jedna je od najvećih u svetu poljoprivrede. Ova biljka i njen ekstrakt imaju široku primenu u kozmetičkoj, farmaceutskoj i prehrambenoj industriji i veliki potencijal kao terapeutsko sredstvo za lečenje problema koji utiču na kožu, varenje, imunitet.
U tradicionalnoj indijskoj medicini, aloja se koristi za probleme sa zatvorom, kožnim bolestima, infekcijama i kao prirodni lek za grčeve. A u kineskoj medicini se često preporučuje u lečenju gljivičnih oboljenja.
Aloje vera je zvanično navedena kao purgativ (sredstvo za čišćenje creva) i sredstvo za zaštitu kože u SAD 1820. godine i klinički je korišćena tridesetih godina za lečenje opekotina kože i sluzokože usled oštećenja u radioterapiji.
Danas, skoro da nema kozmetičke kompanije koja dodaje sok ili druge derivate aloje u niz proizvoda, uključujući šminku, sapune, kreme za sunčanje, pene za brijanje, šampone, maramice i hidratantne kreme. Biljka se čak i komercijalno koristi kao sastojak jogurta, pića i deserta.
Aloje vera je jedna od oko 420 vrsta roda Aloë, botanički naziv je aloe barbadensis miller i pripada porodici liliacae. Smatra se da ova višegodišnja biljka mesnatih zelenih listova, sa nazubljenim ivicama, potiče iz Sudana, odakle je uvedena u mediteranski region i većinu drugih toplih oblasti sveta, uključujući Afriku, Aziju, Indiju, Evropu i Ameriku.
Gel aloje vera je bistra supstanca nalik želeu koja se nalazi u unutrašnjem delu lista biljke aloje. Aloje lateks nalazi se neposredno ispod kore lista biljke i žute je boje. Neki proizvodi od aloje sadrže i gel i lateks (mlečni zaštitni sok biljke).
Gel ove biljke dugo se koristi kao lek za kožna oboljenja, uključujući opekotine, opekotine od sunca, promrzline, psorijazu i herpes, ali postoji niz drugih prednosti: koristi se za tretmane kod depresije, zatvora, astme i dijabetesa.
Aloje vera ima više od 75 važnih komponenti uključujući vitamine, minerale, saharide, amino-kiseline, antrahinone, enzime, lignin, saponine i salicilnu kiselinu. Obezbeđuje 20 od 22 aminokiseline koje su potrebne ljudima.
Sadrži mnogo vitamina i minerala koji su od vitalnog značaja za pravilan rast i funkcionisanje svih sistema organa.
Aloje vera sadrži vitamine A, C i E, B12, folnu kiselinu i holin. Sadrži i osam enzima, uključujući alijazu, alkalnu fosfatazu, amilazu, bradikinazu, karboksipeptidazu, katalazu, celulazu, lipazu i peroksidazu. Tu su i važni minerali – kalcijum, bakar, selen, hrom, mangan, magnezijum, kalijum, natrijum i cink.
Obezbeđuje 12 jedinjenja poznatih kao laksativi. Među njima su aloin i emodin, koji deluju kao analgetici, antibakterijski i antivirusni lekovi. Ova lekovita biljka sadrži i četiri masne kiseline, uključujući holesterol, kampesterol, beta-sizosterol i lupeol – sve imaju antiinflamatorna svojstva.
Jedinjenja auksini i giberelini, koje aloja takođe sadrži, pomažu u zarastanju rana i imaju antiinflamatorna svojstva. Obezbeđuje šećere, kao što su monosaharidi (glukoza i fruktoza) i polisaharidi.
Postoje brojne studije u kojima se istraživala lokalna primene aloje na koži u lečenju rana, uključujući lečenje psorijaze, dermatitisa, oralnog mukozitisa, hirurških rana, opekotina.
Upotreba listova aloje vere kao laksativa je dobro istražena. Povećava sadržaj vode u crevima, stimuliše lučenje sluzi i povećava peristaltiku creva.
Sok se takođe koristi za smirivanje i lečenje čira na želucu jer ima antibakterijske agense i prirodna lekovita svojstva koja mogu da povrate zdravlje sluznice želuca.
Aloje vera obezbeđuje neverovatan broj vitamina i minerala, posebno cinka, koji pomažu u smanjenju upale i borbi protiv oštećenja slobodnih radikala i samim tim jačanje odbrambenog sistema organizma.
Izvor: RTS
Foto: Pixabay
