Koliko god da su korisne, nije preporučljivo da se preteruje sa konzumacijom ljutih papričica. Ljuto u našem meniju treba da je dobro dozirano, jer nije preporučljivo za ljude s oštećenim stomakom, crevima, jetrom i bubrezima, kao ni za osobe koje pate od kardio-vaskularnih bolesti. One mogu da prave problem i osobama koje imaju holecistitis, gastritis, kolitis, čir, problematičan pankreas. Ljuto često uzrokuje umanjenu funkciju želuca i creva. Posledica su bolovi, a ponekad i krvarenje. Čak ni specijalisti gastroenterologije nisu istog mišljenja po pitanju da li su ljute paprike štetne ili korisne. Iako ljutina deluje razdražujuće na želudac i iritantna je za čireve, ima podataka da nekima pomaže da se izleče. Verovatno zbog stimulacije sekrecije sluzi, koja stvara zaštitni sloj želudačne sluznice.
Čili i feferoni su kod nas najpoznatije ljute paprike. Čili je zapravo zajednički naziv za plod sitnoplodnih paprika koje dolaze od različitih vrsta, a najčešće služe za pravljenje umaka, namaza, zimnice ili ljute začinske mlevene paprike. U novije doba, sve češće se koriste i u farmaceutskoj industriji. Čili paprike sadrže oko 1 procenat kapsaicina i srodnih jedinjenja (kapsaicinoida), što je oko 150.000 SU jedinica. Čist kapsaicin ima ljutinu 16.000.000 SU jedinica.
Feferoni je zajednički naziv za više vrsta i sorti ljutih paprika. Nutritivni sastav sličan je ostalim paprikama, a razlikuju se u sadržaju nosioca ljutog ukusa – kapsaicinu. Iako konzerviranjem gube deo nutrijenata i takvi feferoni se mogu smatrati izvorom vitamina, minerala i većine biljnih hemikalija koje sadrže sveži plodovi. Pikantnog su ukusa, u ishrani se koriste za direktnu konzumaciju ili kao prilog raznim specijalitetima. To nisu najljuće paprike na svetu i nisu ljuće od Caroline reaper. Balkanci smatraju da je feferon najljuća paprika zato što je većina nas odrasla na babinim ukiseljenim feferonima. A, feferon je zapravo jedna od podvrsta Capsicum annuum vrste i karakteriše ga blaga ljutina i izduženi oblik ploda najčešće žute ili crvene boje.
Piše: Svetlana Mujanović
