MOŽE I BEZ PRSKANJA I OREZIVANJA
Stare sorte kruške nisu toliko interesantne za plantažno uzgajanje, ali ih rasadničari imaju u ponudi za sve one entuzijaste koji žele da imaju sorte ne previše zahtevne i otporne na bolesti i štetočine. Nudeći ove sadnice rasadničari žele da vrate autohtone sorte u voćnjake i da ih tako sačuvaju od nestajanja.
Ukoliko se uporede stare i nove sorte može se reći da stare sorte imaju i pozitivne i negativne osobine.
– Kruške su dugovečne, mogu da žive i po 150 do 200 godina. Reč je o kruškama koje su kalemljene na divlju krušku. Najveća prednost starih sorti je što su otporne na većinu bolesti. Mogu da se gaje sa smanjenim tretmanima, čak i bez tretmana hemijom. Otpornije su na bolesti kao što su pegavost lista, ervinija i trulež. Najveći problem su insekti jer na njih nisu otporne, insekti ih napadaju – kaže Nikola Milojević iz rasadnika ,,Milojević“ kod Kruševca.
Imaju i nedostataka
Stare sorte imaju nekoliko negativnih osobina.
– Stare sorte nisu selektovane, znači niko ih nije pravio da budu interesantne za kupce. Nemaju kolorit, nemaju pravilan oblik, znaju da budu i sitne i krupne na jednom stablu, znači prilično su neujednačene. Zbog toga su ih potisnule nove sorte. Stare sorte znaju da budu kasnorodne, znači prođe i desetak godina dok ne počnu da rađaju, pogotovo ako su kalemljene na divljim podlogama. Nove sorte koje su kalemljene na dunju počinju da rađaju u drugoj ili trećoj godini, i one se plantažno gaje u gustim sklopovima – navodi Milojević.
Kako se dele sorte po vremenu zrenja i koje su to autohtone sorte krušaka opstale kod nas pročitajte u nastavku teksta.
