Kakvo će sazrevanje biti ne zavisi samo od samog drveta, već i od njegove veličine.
– Veličina buradi koja se koriste za rakiju zavise od proizvodnih kapaciteta proizvođača i željenog tipa, odnosno profila arome finalnog pića – izjavljuje dr Popović za „Dobro jutro“.
Mali proizvođači, koji godišnje prerade u rakiju tek par stotina kilograma voća ili drugih sirovina, za starenje dobijenih destilata koriste burad od 10, 20 i maksimalno do 200 litara, ređe i veću. Veliki proizvođači uobičajeno koriste burad od 200 do 1000 litara.
U manjim buradima, usled veće dodirne površine drveta u odnosu na jedinicu zapremine destilata, dolazi do bržih fizičko-hemijskih procesa karakterističnih za sazrevanje destilata. Međutim, često je taj proces, upravo usled suviše velike brzine teško kontrolisati. Zbog toga se događa da, naročito kod nedovoljno iskusnih proizvođača, destilati koji su starili u manjim buradima poprime suviše veliku količinu pojedinih sastojaka bureta, npr. određenih tipova taninskih materija. To može da prouzrokuje pad kvaliteta destilata, odnosno preterano izražen miris na drvo (na strugotinu), sa jedne, i nedopadljiv, grub, neharmoničan, gorkasto-trpak ukus destilata. Takođe, gubici usled isparavanja destilata mogu da budu značajno veći u manjim buradima, čak, ponekad, u neodgovarajućim uslovima temperature i vlažnosti vazduha u ležnom podrumu, i oko 10 %. Kod buradi većih zapremina, naročito u podrumima koji su specijalno projektovani za starenje destilata, gubici usled isparavanja obično ne prelaze 1 do 3 % godišnje.
Piše: Zorica Dragojević
